De Nederlandse saxofonist Arno Bornkamp (1959) is het voorbeeld van de moderne virtuoos , die zich even goed thuis voelt in het traditionele als in het hedendaagse repertoire. Hij laat zich omschrijven als een lyricus met veel gevoel voor performance.

Bornkamp studeerde aan het Sweelinck Conservatorium te Amsterdam bij Ed Bogaard en sloot in 1986 deze opleiding af met de hoogst mogelijke onderscheiding. Van de vele prijzen die hij behaalde zijn de Zilveren Vriendenkrans van het Concertgebouw en de Nederlandse Muziekprijs het meest vermeldenswaardig. Die stelden hem in staat naar het buitenland te gaan: zo studeerde hij in Frankrijk bij Daniel Deffayet en Jean-Marie Londeix, in Japan bij Ryo Noda en stak hij zijn licht op bij Luciano Berio en Karlheinz Stockhausen.

Sinds zijn solodebuut te Rome in 1982 met het Concertino da Camera van Jacques Ibert speelde hij meer dan 200 concerten met orkesten over de hele wereld, waarbij hij de belangrijkste werken uit het saxofoonrepertoire uitvoerde, alsmede nieuwe aan hem opgedragen saxofoonconcerten zoals het 'Tallahatchie Concerto' van Jacob TV. In het jaar 2009 voegde Bornkamp drie nieuwe saxofoonconcerten toe aan zijn toch al grote repertoire: ‘Trois Danses’ (oorspr. voor hobo) van Frank Martin en de saxofoonconcerten van Joey Roukens en Carlos Michans. Sowieso is Bornkamp een belangrijk pleitbezorger van nieuwe muziek voor saxofoon. Zijn loopbaan wordt gekenmerkt door de nauwe samenwerking met componisten als Martijn Padding, Christian Lauba, Peter van Onna, Otto Ketting, Louis Andriessen, Jacob ter Veldhuis, Wijnand van Klaveren, Perry Goldstein en vele anderen.

Naast zijn solocarričre is Arno Bornkamp een fervent beoefenaar van kamermuziek. Meer dan vijfendertig jaar maakte Bornkamp deel uit van het Aurelia Saxofoonkwartet en zijn duo met pianist Ivo Janssen bestaat al bijna even lang. Hij heeft ook 7 jaar deel uitgemaakt van het Clazz Ensemble, een ensemble, dat opereert op het scheidsvlak van klassieke- en jazzmuziek.

Arno Bornkamps activiteiten (o.a. concerten, festivals en masterclasses) brachten hem in vele landen van Europa, de Verenigde Staten, Japan en Zuid-Amerika. Het voorlopige hoogtepunt van zijn carričre vond echter dichter bij huis plaats: in de zomer van 1996 speelde hij met Ivo Janssen t.g.v. het Prinsengracht Concert te Amsterdam voor een publiek van meer dan vijftienduizend mensen.

De vele CD’s die hij sinds 1990 heeft gemaakt op verschillende labels hebben nationaal en internationaal veel lof geoogst. Een opmerkelijk CD-project op het label Ottavo is het drieluik ‘The Classical Saxophone From A Historical Perpective'. Hierin belicht Bornkamp drie belangrijke periodes uit de saxofoongeschiedenis: de begintijd rond 1850 met voor Adolphe Sax geschreven muziek (‘Adolphe Sax Revisited’), het begin van de 20e eeuw met impressionistische werken (‘Boston-Paris: the Elisa Hall Collection’) en de jaren ’20 en ’30 in Berlijn (‘Metropolis Berlin’). In 2009 is uitgekomen op het label Basta: ‘Buku of Horn: Arno B. plays JacobTV’, een portret van de Nederlandse componist Jacob ter Veldhuis.

Maar zijn meest recente cd-project (samen met pianist Ivo Janssen) bestaat uit een tweeluik van cd’s, gewijd aan transcripties voor saxofoon-piano van de muziek van respectievelijk Claude Debussy en Maurice Ravel.

In 2014 heeft Arno Bornkamp het initiatief genomen tot het Festival SAX14, een groot vierdaags festival gewijd aan de saxofoon t.g.v. het tweehonderdste geboortejaar van Adolphe Sax, de geniale uitvinder van de saxofoon.

Arno Bornkamp is een gerenommeerd docent: hij leidt de klas voor klassieke saxofoon aan het Conservatorium van Amsterdam. In de zomer is hij actief tijdens verschillende masterclasses.